Szkoła Podstawowa nr 7
im. Leona Kruczkowskiego w Olsztynie

Zamówienia

Dzwonki

  1. 7:30 – 8:15
  2. 8:20 – 9:05
  3. 9:15 – 10:00
  4. 10:10 – 10:55
  5. 11:05 – 11:50
  6. 12:05 – 12:50
  7. 13:05 – 13:50
  8. 14:00 – 14:45
  9. 14:50 – 15:35
  10. 15:40 – 16:25
SZKOŁA PRZYJAZNA OSOBOM NIEWIDOMYM
stat4u

Odyseja Umysłu

Dodano 11 marca 2012r. przez Monika Niska
Liczba wyświetleń: 388

„Odyseja Umysłu to nie konkurs – to sposób życia” – te słowa wypowiedziane przez jedną z Odyseuszek dodają dorosłym (pozwalającym swoim wychowankom na samodzielne myślenie i działanie) chęci do dalszej pracy. I tak, po raz drugi w historii SP7, przeszłam z dzieciakami – Odyseuszami przez trudne (i niejednokrotnie nie do pokonania dla dorosłego) ścieżki kreatywnego myślenia. Po kilku miesiącach wytężonej pracy, pełnej poświeceń, czasem łez, czasem śmiechu takiego, że dostawaliśmy czkawki pojechaliśmy do Gdańska na spotkanie z szeryfami, sędziami, Omerem i, przede wszystkim, wspaniałą przygodą. 11 marca 2012 w Gdańsku odbyły się Regionalne Eliminacje „Odysei Umysłu”. Drużyna „Siódemki”, w skład której wchodziły dzieciaki z klasy IIIc (Szymon Chojnowski, Marcin Pietrucin, Kacper Urban, Iza Żukowska, Wiktoria Witkowicz, Amelka Żywica i Olga Szymańska) zaprezentowała przedstawienie, które było rozwiązaniem tegorocznego Problemu V – „Pomocny Patrol”. Zadanie było niezwykle trudne, ponieważ dorośli (w tym trener) nie mogli w żadnym wypadku pomagać dzieciom np w tworzeniu scenografii czy scenariusza. Niestety, nie możemy zdradzić szczegółów naszego rozwiązania, ponieważ Odysejowe zmagania nadal trwają i obowiązuje nas tajemnica do czasu zakończenia konkursu. Zdradzić możemy jedynie, że sędziowie byli pod wrażeniem precyzyjności wykonania scenografii, piosenek i w ogóle całego scenariusza. Po przedstawieniu dzieci miały za zadanie zmierzyć się z problemem spontanicznym, który w skrócie oznacza kreatywność na zawołanie. Ani drużyna, ani trener nie wiedzą do końca, jakie to będzie wyzwanie (można trafić na konstrukcję, na skojarzenia, na historyjkę albo pokazanie do czego służyć mogą choćby okulary) – to naprawdę niezwykle trudne! Wielu z nas dorosłych nie podołałoby problemowi spontanicznemu tak, jak potrafią sobie poradzić dzieciaki! Niestety, w tym roku nie udało się stanąć na podium (choć było baaaaardzo blisko). Wiemy jednak, że za rok wrócimy nie tylko z najwyższą lokatą, ale również z nagrodą Rantara Fusca (za wybitną kreatywność) w kieszeni! Serdecznie dziękujemy rodzicom, którzy nas wspierali w Gdańsku (byliście nieocenieni), jak również tym, którzy wspomagali nas z Olsztyna (wasze kciuki czuliśmy cały czas), Radzie Rodziców za wsparcie finansowe oraz firmie przewozowej „Le-Trans” za VIP-owski samochód, szczególne podziękowanie dla Pana Adama – kierowcy „dziedzicznie obciążonego” spokojem i cierpliwością). DZIĘKUJEMY i trzymajcie za nas kciuki za rok!

Więcej o „Odysei Umysłu” przeczytacie na stronie www.odyseja.org – serdecznie zapraszamy

Więcej zdjęć na stronie świetlicy 🙂

Skip to content